Sesja portretowa nie wymaga zmiany miejsca przy każdej zmianie efektu wizualnego. Zachowując fotografowaną osobę, obiektyw i podstawową kompozycję, możesz wykorzystać efekty optyczne do stworzenia krótkiej serii o odmiennych nastrojach. Znaczenie wynika z relacji między zdjęciami, a nie po prostu z liczby filtrów w torbie.
Zaplanuj trzy stylizacje: wyraźny portret referencyjny, kadr ukształtowany poświatą jasnych partii oraz zdjęcie, na którym zniekształcenie optyczne staje się bardziej widocznym elementem kompozycji. Potraktuj to jako praktyczne ćwiczenie, które możesz dostosować do własnego stylu.
Przygotuj scenę, która pozwoli uzyskać więcej niż jedną stylizację
Wybierz miejsce z czytelnym tłem i możliwością kontrolowania ustawienia światła. Sprawdzi się portret przy oknie, prosty kącik studyjny lub wnętrze z kilkoma lampami. Zacznij od takiego oświetlenia twarzy, by dobrze wyglądała sama w sobie.
Użyj znanego sobie obiektywu i zostaw wokół fotografowanej osoby trochę wolnej przestrzeni. Wybierz przysłonę, która zapewni dobry balans między szczegółowością fotografowanej osoby a odseparowaniem tła. Upewnij się, że czas naświetlania pozwoli uchwycić ruch, a ekspozycja jest odpowiednia dla wybranego trybu aparatu.
To ustawienia wyjściowe, a nie stałe. Być może trzeba je będzie dostosować po zastosowaniu różnych efektów optycznych.
Pierwsza stylizacja: wyraźnie pokaż fotografowaną osobę na portrecie
Sfotografuj wyraz twarzy bez filtra kreatywnego. Sprawdź oczy, kolor skóry i najjaśniejsze obszary tła. Wykonaj kilka wariantów pozy, zachowując główną kompozycję.
Ten kadr nadaje serii kontekst. Zapewnia też czysty punkt odniesienia, gdy oceniasz, na ile późniejsza zmiana wynika z filtra, a na ile z innej pozy, ekspozycji lub oświetlenia.
Nie spiesz się na tym etapie tylko dlatego, że kolejne kadry wydają się bardziej eksperymentalne. Czyste zdjęcie jest częścią gotowej sekwencji wizualnej.
Druga stylizacja: zmień charakter światła
Zastosuj filtr zmiękczający, taki jak RFL-Mist. Zachowaj pozę i kadr zbliżone do zdjęcia referencyjnego, a następnie przyjrzyj się jasnym obszarom i kontrastowi wokół twarzy.
Jeśli chcesz uzyskać cieplejszy efekt, porównaj Gold RFL-Mist przy zachowaniu stałego balansu bieli. Wybierz rezultat pasujący do fotografowanej osoby i palety barw, zamiast zakładać, że ocieplenie poprawia każde ujęcie.
Przesuń lampę oświetlającą tło, jeśli jej poświata zasłania ważne szczegóły twarzy. Zadbaj, by zdjęcie wyglądało na przemyślane, zanim zwiększysz intensywność efektu. Przy wyborze intensywności skorzystaj z przewodnika porównującego filtry Mist.
Trzecie ujęcie: zmień strukturę wokół fotografowanej osoby
Do trzeciego zdjęcia wybierz wyrazistszy pomysł na przestrzeń. Black Hole tworzy efekt otaczającego wiru; służy innemu celowi niż obróbka świateł w drugim ujęciu.
Zacznij od ustawienia fotografowanej osoby w tej części kadru, w której będzie lepiej widoczna, i sprawdź, jak zachowuje się tło. Wzór lub kilka jasnych szczegółów może dać efektowi coś, z czym będzie mógł współgrać. Gładkie tło może dać subtelniejszy rezultat.
Wprowadzaj niewielkie zmiany w ustawieniu fotografowanej osoby, ustawieniach obiektywu i kompozycji, sprawdzając po jednej zmiennej naraz. Jeśli trudno dostrzec oczy lub wyraz twarzy, zmień układ zamiast zakładać, że najbardziej zniekształcona wersja jest najlepszym zdjęciem.
Zachowaj wizualną spójność całej sekwencji
Zachowaj spójny kierunek oświetlenia i zbliżoną kolorystykę. Nieznacznie zmieniaj pozę, nie zamieniając każdego kadru w odrębną koncepcję. Widz powinien rozpoznać tę samą fotografowaną osobę i chwilę, dostrzegając jednocześnie zamierzoną zmianę nastroju.
Możesz też zachować jeden powracający kształt: linię ramienia, pionowy element tła lub podobną ilość przestrzeni nad głową. Taka wspólna struktura pomaga połączyć wyraziste zdjęcie końcowe z wyraźnym zdjęciem referencyjnym.
Podczas edycji porównaj wszystkie trzy zdjęcia. Zwróć uwagę na powtórzenia, które nadają rytm, oraz różnice, które dodają znaczenia. Usuń kadr, jeśli tylko powiela poprzednie zdjęcie, nie wnosząc nic do serii.
Nie zmieniaj wszystkiego między kolejnymi ujęciami
Jednoczesna zmiana obiektywu, oświetlenia, pozy, kąta ustawienia aparatu i filtra utrudnia ocenę wpływu poszczególnych wyborów. Pierwszą serię przygotuj przy stosunkowo niezmienionej konfiguracji, a potem ją rozbuduj, gdy zrozumiesz reakcję optyczną.
Po każdej zmianie sprawdź ostrość i skontroluj ekspozycję, zamiast zakładać, że poprzednie ustawienia nadal się sprawdzają. Jeśli efekt filtra nie przypomina zdjęcia referencyjnego, zajrzyj do poradnika rozwiązywania problemów z efektami kreatywnych filtrów i porównaj oświetlenie, obiektyw oraz ustawienie fotografowanej osoby.
Wybierz kolejny filtr z kolekcji kreatywnych filtrów w zależności od roli, jaką ma odegrać w serii. Starannie zaplanowana zmiana blasku lub struktury może znacznie urozmaicić zdjęcia wykonane w ramach jednej konfiguracji portretowej.
Komentarze (0)
Brak komentarzy do tego artykułu. Bądź pierwszą komentującą osobą!